Αθήνα · Παγκράτι · est. 2019
Είμαι η Άννα Δημητρίου — ψυχοθεραπεύτρια με ειδίκευση στο τραύμα. Αν τα δίκτυα σε εξουθενώνουν, η δουλειά τρώει το νόημά σου ή οι σχέσεις σου γυρίζουν στους ίδιους κύκλους — εδώ ακούμε αργά.
Δύο νέες θέσεις ανοιχτές αυτή την εβδομάδα · διά ζώσης & online
Ποια είμαι
Έγινα θεραπεύτρια επειδή για χρόνια ήμουν εγώ αυτή που κράταγε τα πάντα μέσα. Τα διάβαζα, τα ανέλυα, τα «διαχειριζόμουν» — αλλά δεν τα έλεγα ποτέ. Η θεραπεία με δίδαξε ότι όταν ονομάζεις κάτι, μειώνεις την εξουσία του. Αυτό κάνω τώρα μαζί σου.
Δεν πιστεύω στη θεραπεία ως «επίλυση προβλημάτων». Πιστεύω σε έναν χώρο όπου ακούγεσαι — χωρίς να βιαστείς, χωρίς να κριθείς, χωρίς να χρειαστεί να εξηγήσεις γιατί αισθάνεσαι αυτό που αισθάνεσαι.
Η προσέγγιση
Τρία αργά βήματα —
και δεν είναι γραμμικά.
Πριν μιλήσουμε για το τι συνέβη, ακούμε τι κάνει το σώμα σου τώρα. Ένα σφίξιμο στο στήθος. Μια ανάσα που κρατάς. Αυτά δεν λένε ψέματα — και συχνά ξέρουν περισσότερα από τις λέξεις.
Δίνουμε λέξεις σε πράγματα που δεν είχαν. Όχι για να τα «λύσουμε» — αλλά επειδή αυτό που δεν έχει όνομα τρομάζει περισσότερο από αυτό που έχει. Η γλώσσα δημιουργεί χώρο.
Η θεραπεία δεν σε αλλάζει. Σε επαναφέρει σε κάτι που ήταν πάντα εκεί — κάτω από το burnout, τον θόρυβο, τις προσδοκίες. Κάτι που έχεις ήδη, που απλώς δεν άκουγε για καιρό.
Τι θα συμβεί
Δεν χρειάζεται να έρθεις προετοιμασμένος. Ούτε να έχεις ιστορία έτοιμη. Ούτε να ξέρεις γιατί αισθάνεσαι αυτό που αισθάνεσαι.
Αρχίζουμε απλώς με το «τι σε έφερε εδώ σήμερα;» — και πηγαίνουμε αργά, στον ρυθμό σου.
Η πρώτη συνάντηση δεν είναι αξιολόγηση. Είναι μια γνωριμία. Δικαιούσαι να αισθάνεσαι άβολα — και να πεις ότι αισθάνεσαι άβολα.
Δεν απαιτείται ασφαλιστική κάλυψη. Ρωτήστε για δυνατότητες επιστροφής από ταμεία.
Ερωτήσεις
Ό,τι χρειαστεί να κάνεις, κάνε. Εδώ δεν υπάρχει «υπερβολική» αντίδραση. Έχω χαρτομάντηλα, έχω χρόνο, και δεν θα ντραπείς.
Όχι. Το σώμα θυμάται ακόμα κι όταν το μυαλό δεν θυμάται. Δεν χρειάζεσαι πλήρη αφήγηση — αρκεί το τι νιώθεις τώρα.
Ο δεσμός θεραπευτή-πελάτη είναι μέρος της θεραπείας. Αν μετά από 3–4 συνεδρίες νιώθεις ότι δεν υπάρχει σύνδεση, το λέμε ανοιχτά και σε βοηθώ να βρεις κάποιον που να ταιριάζει καλύτερα.
Δεν είναι η δουλειά μου να κρίνω. Αυτό που φέρνεις εδώ — όσο «σκοτεινό» κι αν φαίνεται — δεν με αιφνιδιάζει. Έχω ακούσει πολλά. Τα δικά σου αξίζουν χώρο.
Αν η ερώτηση σε απασχολεί αρκετά ώστε να τη ψάξεις, πιθανόν ναι. Δεν χρειάζεσαι κρίση ή διάγνωση. Αρκεί ένα αίσθημα ότι κάτι «κολλάει» — κι ότι θέλεις να δεις τι είναι αυτό.
Κλείσε ραντεβού
Δεν χρειάζεται να είναι τέλειο.
Αρκεί να είναι αληθινό.
